Rzekomobłoniaste zapalenie jelit

Definicja

Rzekomobłoniaste zapalenie jelit to ostre zapalenie jelita przebiegające z biegunką, dotyczące zarówno jelita cienkiego jak i grubego. Charakterystyczny jest obraz jlita w badaniu kolonoskopowym- obecność żółtawych błon rzekomych na powierzchni jelita.

Etiologia (przyczyny)

Za rozwój rzekomobłoniastego zapalenia jlita odpowiadaja toksyny A i B wytwarzane przez beztlenowa bakterię Clostridium difficile. Bakterie te są elementem prawidłowej flory jelita, ale w wyniku zastosowania antybiotyków o szerokim spektrum dzałania moga się nadmiernie namnażać.

Toksyny wytwarzane przez  Clostridium difficile powoduja ostre zapalenie jelita z obumieraniem i złuszczaniem się komórek jego nabłonka. Dochodzi do powstawania owrzodzeń, a wysięk tworzy tzw. błony rzekome widoczne w świetle jelita.

Czynniki ryzyka

  • stosowanie antybiotyków- głównie ampicylina, amoksycylina, ceflosporyny, klindamycyna
  • niedrożność jelit
  • rak jelita grubego, inne nowotwory
  • chemioterapia
  • rozległe oparzenia, złamania kręgosłupa
  • wstrząs (zapaść)
  • ciężkie infekcje
  • niewydolnośc nerek- mocznica

W nielicznych przypadkach do rozwoju rzekomobłoniastego zapalenia jelit dochodzi bez stosowania antybiotyku i bez obecności czynników ryzyka.

Objawy

  • biegunka- początek najczęściej w czasie stosowania antybiotyku lub do miesiąca po zakończeniu kuracji
  • bóle brzucha
  • gorączka
  • w ciężkich przypadkach odwodnienie, wstrząs, niedobór białka (obrzęki)

W większości przypadków, przy łagodnym przebiegu choroby, biegunka ustępuje samoistnie po 5-10 dniach (od warunkiem ustapinia czynnika pwodującego namnażanie bakterii)

Rozpoznanie

Rzekomobłoniaste zapalenie jelit podejrzewa sie na podstawie wywiadu (najczęściej wystąpienia biegunki i gorączko do miesiąca od antybiotykoterapii). W celu potwierdzeia rozpoznania wykonuje się:

  • badanie endoskopowe- sigmoidoskopia lub kolonoskopia
  • ocena błon rzekomych pd mikroskopem
  • posiew kału w kierunku Clostrisium difficile i badanie obecności toksyn A i B w kale (zwykle wystarczy wykonanie tego ostatniego badania)
  • badania laboratoryjne krwi- podwyższenie wskaźników stanu zapalnego, zaburzenia stężeń potasu i sodu w surowicy, niedobór albumin (białko)

Leczenie

W przypadkach o lekkim przebiegu wystarczy zwykle odstawienie leku, który był przyczyną rozwoju zapalenia oraz leczenie objawowe - nie wolno stosować leków hamujących biegunkę. Chorzy w cięższym stanie, zwłaszcza odwodnieni, z zaburzeniami elektrolitowymi, musza trafic do szpitala.

Po potwierdzeniu rozpoznania (np. obecnośc toksyny A i B w kale) stosuje sie doustnie metonidazol, rzadko inne leki przeciwbakteryjne. Ciężej chorzy lub ci, uktórych leczenie metronidazolem nie daje poprawy, wymagaja podania wankomycyny. Czasem bywa konieczna dożylna podaż płynów i eketrolitów oraz glikokortykosteroidów (działanie przeciwzapalne).

W profilaktyce nawrotów mozna stosoac probiotyki.

Ważna informacja

Uwaga!Artykuły futuramed.pl i forum.futuramed.pl służą przede wszystkim edukacji i nie mogą być traktowane jako porada medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu. Zamieszczone informacje nie mogą być podstawą do przeprowadzenia samodiagnozy, leczenia, ani podejmowania jakichkolwiek działań związanych ze zdrowiem.

Polecamy