Choroba Leśniowskiego Crohna

Definicja

Choroba Leśniowskiego i Crohna to ziarniniakowe zapalenie całej ściany jelita, które może objąć każdy odcinek przewodu pokarmowego, począwszy od jamy ustnej po odbyt. Zwykle obszary zmienione przez chorobę są przedzielone zdrowymi fragmentami przewodu pokarmowego. Z czasem dochodzi do włóknienia, zniekształcenia ściany jelita, powstawania przetok i przewężeń. Etiologia choroby nie jest znana.

Objawy

Obraz choroby jest różny w zależności od rozległości i umiejscowienia zmian. Najczęściej rozwija się ona skrycie, rzadziej początek jest ostry. Do objawów należą:

  • gorączka
  • osłabienie
  • spadek masy ciała
  • ból brzucha
  • biegunka, rzadko z domieszką krwi
  • objawy niedożywienia i zaburzenia wchłaniania pokarmów (obfite tłuszczowe stolce, niedokrwistość,
  • zaburzenia elektrolitowe, obrzęki z niedoboru białek)
  • owrzodzenia, afty jamy ustnej
  • zaburzenia połykania, ból przy połykaniu
  • wymioty
  • owrzodzenia, przetoki, ropnie okolicy odbytu

Choroba Leśniowskiego i Crohna jest schorzeniem przewlekłym, przebiegającym najczęściej w postaci zaostrzeń przedzielonych okresami remisji. W ciężkich przypadkach objawy choroby występują stale.

Rozpoznanie

Podstawą w diagnostyce choroby Leśniowskiego i Crohna są badania endoskopowe z pobraniem wycinków tkanek:

  • rektoskopia- badanie odbytnicy, w którym stwierdza się zwężenie jej światła, różnokształtne owrzodzenia (charakterystyczne są owrzodzenia linijne). Odbytnica może nie być zmieniona w rektoskopii, wówczas w badaniu histo-patologicznym stwierdza się obecność ziarniniaków.
  • Kolonoskopia- pozwala na ocenę występowania zmian zapalnych w obrębie całego jelita grubego
    gastroskopia- pozwala ocenić przełyk i żołądek oraz dwunastnicę
  • endoskopia kapsułkowa- przy podejrzeniu obecności zmian zapalnych w obrębie jelita cienkiego

W badaniach laboratoryjnych pojawia się niedokrwistość, podwyższenie wykładników stanu zapalnego (OB, CRP, leukocytoza), niedobór białka, zaburzenia elektrolitowe.

Wskazane jest wykonanie usg jamy brzusznej. W szczególnych sytuacjach konieczne jest wykonanie rtg przewodu pokarmowego oraz tomografii lub rezonansu jamy brzusznej.

Leczenie

W leczeniu stosuje się glikokortykosteroidy doustnie lub dożylnie, sulfasalazynę lub mesalazynę, a w razie ich nieskuteczności leki immunosupresyjne.

W ciężkich, nie poddających się leczeniu przypadkach stosuje się leki biologicznie czynne, np. infliksimab. Dodatkowo chory wymaga często podawania środków przeciwbólowych i przeciwbiegunkowych (np. loperamid). W czasie rzutu choroby konieczne bywa stosowanie specjalnie preparowanych diet przemysłowych a nawet żywienie dożylne.

W niektórych przypadkach konieczne jest leczenie chirurgiczne ( niedrożność jelit, przetoki, powikłania infekcyjne, brak poprawy po leczeniu zachowawczym).

Powikłania jelitowe

  • przetoki okolicy odbytu, między jelitami a skórą, wewnątrzbrzuszne
  • ropnie między pętlami jelit
  • niedrożność jelit
  • rak jelita- ryzyko większe niż w całej populacji

Ważna informacja

Uwaga!Artykuły futuramed.pl i forum.futuramed.pl służą przede wszystkim edukacji i nie mogą być traktowane jako porada medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu. Zamieszczone informacje nie mogą być podstawą do przeprowadzenia samodiagnozy, leczenia, ani podejmowania jakichkolwiek działań związanych ze zdrowiem.

Polecamy