Choroba Menierea

Choroba Meniere'a to schorzenie ucha wewnętrznego, związane z gwałtownym wzrostem ciśnienia płynu wypełniającego przestrzenie ucha, zwanego śródchłonką. Wzrost ten jest najprawdopodobniej związany z zaburzeniami jej wchłaniania (etiologia nie jest do końca znana). Przestrzenie ucha wewnętrznego mają kostne ściany,  nie są elastyczne i nie mogą poszerzać się w odpowiedzi na wzrost ilości śródchłonki w kanałach błędnika, stąd nagłe, napadowe, silnie wyrażone objawy choroby.

Objawy

W czasie napadu choroby pojawiają się:

  • zawroty głowy, zaburzenia równowagi
  • oczopląs
  • nudności, wymioty
  • szumy w uszach, zwykle jednostronne
  • upośledzenie słuchu

Zawroty głowy w chorobie Meniere'a mają charakter wirowania ( tzw. układowe), chory odczuwa wirowanie przedmiotów wokół lub ruch samego siebie jak na karuzeli. Przed atakiem może pojawić się tzw. aura - uczucie pełności w uchu oraz szum w uszach. W czasie napadu chory odczuwa ulgę leżąc nieruchomo na boku, ruch potęguje zawroty głowy i nudności. Napady choroby nie wywołują utrat przytomności ani bólów głowy.

Pomiędzy atakami pacjent nie odczuwa zwykle żadnych dolegliwości, jednak z czasem postępuje upośledzenie słuchu do głuchoty włącznie. Stopień upośledzenia słuchu zależy zarówno od ciężkości, jak i od częstości ataków choroby. Czas trwania napadu jest różny- od kilku minut do kilku dni, ataki powtarzają się różnie często, z przerwami nawet do kilku lat. Napad choroby może być wywołany przez silny stres.

Rozpoznanie

Choroba Meniere'a rozpoznawana jest przez otolaryngologa na podstawie wywiadu zebranego od pacjenta, badania audiometrycznego, tzw. prób błędnikowych oraz elektronystagmografii ( zapisywanie ruchu gałek ocznych, rejestracja oczopląsu). Schorzenie to wymaga różnicowania z zapaleniem ucha wewnętrznego, urazami błędnika, nowotworami nerwu słuchowego i guzem kąta mostowo- móżdżkowego.

Leczenie

Chorobę Meniere'a leczy się głównie objawowo. W czasie ataku pacjent powinien pozostawać w cichym pomieszczeniu, w spokoju. W łagodniejszych napadach podaje się doustnie leki przeciw zawrotom głowy ( betahistyna, tietylperazyna). W cięższym ataku konieczne bywa podanie leków dożylnie oraz zastosowanie preparatów przeciwwymiotnych i leków uspokajających, czasem trzeba wykonać blokadę tzw. zwoju gwiaździstego. Jeśli terapia zachowawcza nie przynosi efektu, konieczne jest leczenie operacyjne, polegające na otwarciu jednego z kanałów błędnika, zniszczeniu błędnika błoniastego lub przecięciu części przedsionkowej nerwu słuchowego.

Ważna informacja

Uwaga!Artykuły futuramed.pl i forum.futuramed.pl służą przede wszystkim edukacji i nie mogą być traktowane jako porada medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu. Zamieszczone informacje nie mogą być podstawą do przeprowadzenia samodiagnozy, leczenia, ani podejmowania jakichkolwiek działań związanych ze zdrowiem.

Polecamy