Zatrucie metanolem i glikolem etylenowym

Metanol

Alkohol metylowy jest alkoholem niekonsumpcyjnym. Znajduje zastosowanie jako składnik płynów do mycia szyb oraz paliw. Ma ten sam smak i zapach co alkohol etylowy, który zawierają napoje alkoholowe. Dlatego też do zatrucia metanolem często dochodzi po spożyciu alkoholu z nieznanego źródła, w którym obecny jest metanol ( nie ma go w alkoholach kupowanych w sklepach).

Metanol ulega szybkiemu wchłonięciu z przewodu pokarmowego, dostaje się do krwi, godzinie osiąga stężenie maksymalne po około 0,5- 1 godzinie od spożycia. Metabolizowany jest w wątrobie i to dopiero produkty tej przemiany są śmiertelna trucizną (aldehyd mrówkowy).

Toksyczność metanolu zmniejsza etanol, jeśli metanol był wypity sam, dawka śmiertelna to 30 do 150 ml.

Objawy zatrucia metanolem:
Początkowo po spożyciu metanolu pojawiają się objawy upojenia alkoholowego jak po wypiciu alkoholu etylowego. Zaczyna jednak rozwijać się kwasica metaboliczna i dochodzi do:

  • zaburzeń widzenia do ślepoty włącznie- aldehyd mrówkowy uszkadza siatkówkę oka
  • wzmożenia napięcia mięśni, drżeń kończyn
  • zaburzeń chodu
  • drgawek
  • przyspieszenia pracy serca
  • zaburzeń oddychania do jego porażenia włącznie
  • zaburzeń funkcji nerek- spadek lub zatrzymanie produkcji moczu
  • śpiączki
  • ostrego zapalenia trzustki

Stężenie metanolu bada się w surowicy. Konieczne jest wykonanie szerokich badan krwi w celu określenia i monitorowania uszkodzeń narządów.

Leczenie:

Bardzo istotna rolę odgrywa czas, w jakim podejmie się terapię w zatruciu alkoholem metylowym.

W leczeniu stosuje się środki hamujące metabolizm metanolu poprzez konkurencyjne wiązanie się z enzymem, który przetwarza metanol w wątrobie. Są to etanol i fomepizol. Etanol stosuje się u osób przytomnych doustnie, u nieprzytomnych dożylnie. Fomepizol podaje się w powolnym wlewie do żyły, jest dostępny w Polsce w ramach importu docelowego ( dla konkretnego pacjenta).

Jednocześnie konieczne jest monitorowanie i podtrzymywanie czynności życiowych i korekta zaburzeń, w części przypadków osoba zatruta musi być poddana hemodializie w celu usunięcia metabolitów metanolu.

Glikol etylenowy

Glikol etylenowy to składnik płynów do chłodnic, płynów hamulcowych, rozpuszczalników. Jest słodki, przezroczysty, ma zapach etanolu. Do zatruć glikolem dochodzi zwykle u alkoholików w zaawansowanym stadium uzależnienia, zwykle z marginesu społecznego.

Glikol etylenowy wchłania się szybko i jest metabolizowany w wątrobie do śmiertelnie trujących związków (aldehyd i kwas glioksalowy, glikolowy, szczawiowy).

W przebiegu zatrucie dochodzi do kwasicy metabolicznej i uszkodzenia nerek (odkładanie kryształów szczawianu wapnia w cewkach nerek).

Objawy:

  • Początkowo przypominają objawy nadużycia alkoholu. Kilka godzin później pojawiają się:
  • nudności
  • wymioty
  • splątanie, pobudzenie
  • zaburzenia oddychania
  • drgawki
  • zaburzenia rytmu serca
  • nierówność źrenic
  • skąpomocz, potem bezmocz
  • obniżenie ciśnienia tętniczego

Stężenie glikolu etylenowego bada się w surowicy. Wykonuje się szerokie badania krwi w celu określenia uszkodzeń narządów, zwłaszcza nerek.

Leczenie:

Jeśli od spożycia glikolu nie minęło 30 minut, należy wykonać płukanie żołądka. Stosuje się te same odtrutki, co w przypadku zatrucia metanolem- etanol i fomepizol. Często konieczna jest hemodializa. Niewydolność nerek po odtruciu zwykle ustępuje.

Ważna informacja

Uwaga!Artykuły futuramed.pl i forum.futuramed.pl służą przede wszystkim edukacji i nie mogą być traktowane jako porada medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu. Zamieszczone informacje nie mogą być podstawą do przeprowadzenia samodiagnozy, leczenia, ani podejmowania jakichkolwiek działań związanych ze zdrowiem.

Polecamy