Zapalenie pęcherza moczowego ZUM

Istnieje kilka chorób opisywany wspólnie mianem zakażenia układu moczowego (ZUM). Jeżeli dochodzi do zakażenia górnego odcinka dróg moczowych mówi się o odmiedniczkowym zapaleniu nerek, jeżeli do dolnego o zapaleniu pęcherza moczowego, lub pęcherza moczowego i cewki moczowej.

Epidemiologia

Zapalenie pęcherza moczowego występuje głównie u kobiet (z racji bardzo krótkiej cwki moczowej, w porównaniu do cewki mężczyzn). Zachorowalność wzrasta po rozpoczęciu aktywności seksualnej (nawet 50krotnie !). U mężczyzn do zakażenie układu moczowego dochodzi znacznie rzadziej, najczęściej przy cewnikowaniu, przy przeroście gruczołu krokowego, czy wrodzonych wadach układu moczowego.

Przyczyny

Przyczyną zapalenia układu moczowego najczęściej są bakterie przenoszące się z pobliskiego układu pokarmowego. Klasycznym przykładem jest Escherichia coli (E.coli) , odpowiedzialna za ok. 80% przypadków zakażenia. Poza bakteriami do zakażenia mogą doprowadzić chlamydie, dwoinka rzeżączki, wirusy, czy grzyby.

Do zakażenia dochodzi najczęściej w wyniku zaburzenia odpływu moczu. Przy braku możliwości swobodnego odpływu bakterie mają doskonałą pożywkę do wzrostu, właśnie w pęcherzu moczowym. Bakterie z okolic odbytu, albo przedsionka pochwy dostają się do cewki, następnie drogą wstępującą do pęcherza, a niektórych przypadkach moczowodami do nerek (dochodzi wtedy do niebezpiecznego odmiedniczkowego zapalenia nerek).

W wyjątkowych przypadkach (2%) bakterie do układu moczowego dostają się nie przez cewkę, ale z naczyń krwionośnych.

Objawy

• Zaburzenia oddawania moczu
• Zwiększenie częstości oddawania moczu
• Pieczenie w czasie oddawania moczu
• Czasem mimowolne oddawanie moczu
• Ból podbrzusza oraz okolicy lędźwiowej pleców
• Dodatkowo przy zakażeniu górnego odcinka układu moczowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek):
  
  • Gorączka
  • Nudności, wymioty
  • Uczucie ogólnego rozbicia

Badania

Badanie ogólne moczu:

• leukocyturia (duża ilość leukocytów w moczu),
• bakteriuria (duża ilośc bakterii w moczu)
• czasem krwinkomocz
• czasem wałeczki - mogące świadczyć o zapaleniu nie tylko pęcherza moczowego, ale także odmiedniczkowym zapaleniu nerek

Posiew moczu - wykonywany najczęściej w przypadkach:

• jeżeli nie działa klasyczny antybiotyk podawany empirycznie (czyli „w ciemno", działający na E.coli)
• u osób często chorujących na zakażenia układu moczowego
• u ciężko chorych osób obciążonych wieloma współistniejącymi chorobami
• u chorych zacewnikowanych lub przewlekle leżących w szpitalu (zakażenia szpitalne)

Badania krwi - mające na celu potwierdzenie obecności stanu zapalnego (wzrost leukocytów, OB., CRP)

Badania obrazowe - wykonywane, jeżeli nie działa klasyczne leczenie - celem oceny, czy na pewno jest to klasyczny ZUM (zakażenie układu moczowego),  oraz czy nie pojawiły się ewentualne powikłania (ropień nerki), czy ewentualnie nie ma jakiś wrodzonych wad układu moczowego, które wywołują kolejne zakażenia.

Leczenie

• Antybiotykoterapia - najczęściej doustna, w cięższych przypadkach dożylna (plus hospitalizacja)
• Zwiększenie podaży płynów
• W przypadku wystąpienia gorączki - leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe

Zapalenie pęcherza moczowego - ZAPOBIEGANIE

Zgodnie z zasadą - lepiej zapobiegać, niż leczyć:

• regularne oddawanie moczu, nie „trzymanie" tak długo, jak to możliwe
• zaraz po stosunku spróbuj oddać mocz !
• utrzymywanie higieny okolic intymnych
• zwiększenie podaży płynów
• utrzymywanie właściwego środowiska w pochwie - okresowe stosowanie pałeczek kwasu mlekowego (sprzedawanych w postaci globulek)
• noszenie długich swetrów i kurtek - pokazywanie „nerek" w środku zimy nie jest zdrowe
• zakwaszanie moczu - okresowo pij sok z żurawin

Skomentuj artykuł:

Aby skomentować artykuł musisz się zalogować!