Tiki Zespół Tourettea

Tiki 

Tiki to mimowolne skurcze mięśni kontrolowanych w normalnych sytuacjach przez nasza wolę.

Na podstawie czasu trwania, nasilenia oraz obrazu tików wyróżniamy:

  • tiki przejęciowe - pojawiają się najczęściej w wieku przedszkolnym, zwykle po rozpoczęciu uczęszczania do przedszkola, dotyczą najczęściej mięśni twarzy, mogą utrzymywać się przez tygodnie lub miesiące. Tiki tego typu mogą dotyczyć również młodzieży i dorosłych, zwłaszcza w okresach stresu
  • tiki przewlekłe - są to zwykle mimowolne ruchy głowy, tułowia, kończyn, mogą imitować czynności, mogą im towarzyszyć tiki głosowe (np. pochrząkiwanie). Przewlekłe tiki mogą pojawiać się u osób poddanych długotrwałemu działaniu stresu
  • zespół Gillesa de la Tourette'a, zwany inaczej chorobą tików - jest schorzeniem genetycznym o nieznanym podłożu, występuje rodzinnie, ma charakter przewlekły.

Zespół Tourette'a

W tym przypadku pojawiają się powtarzające się serie tików ruchowych o znacznym nasileniu oraz tiki głosowe- wydawanie dźwięków, odgłosów, powtarzanie sylaby, wyrazu, często przymusowe wypowiadanie słów uważanych powszechnie za obraźliwe, pojedynczo lub całymi frazami.

Tiki ruchowe mogą występować razem z głosowymi lub osobno. Objawy choroby powtarzają się wielokrotnie w ciągu dnia, w formie ataków. Zespół Tourette'a ujawnia się zwykle przed 18 r.ż., najczęściej w 7-8 r.ż., trzy razy częściej dotyczy płci męskiej. Żeby rozpoznać chorobę, tiki muszą utrzymywać się przez co najmniej rok. Początkowo tiki są mniej złożone, z czasem dołącza się coraz więcej tików ruchowych i głosowych, dodatkowo pojawiają się zaburzenia koncentracji, nadpobudliwość. Czasem dochodzi do krótkich okresów remisji. Maksimum nasilenia tików pojawia się zwykle w wieku dojrzewania, potem mogą ulec osłabieniu. Na intensywność tików wpływa również zmęczenie, niepokój, stres,rozdrażnienie,  alkohol, kofeina, pochodne amfetaminy.

Jednocześnie często u chorych pojawiają się kompulsje i obsesje. Myśli obsesyjne dotyczą najczęściej seksu, przemocy, liczenia, czynności kompulsywne (natrętne) no natomiast liczenie, dotykanie, kontrolowanie właściwego ułożenia przedmiotów.

Nasilenie choroby waha się od postaci lekkiej, prawie nie utrudniającej funkcjonowania chorego, do ciężkiej, wymagającej intensywnego leczenia farmakologicznego, najczęściej zaś przybiera postać umiarkowaną.

Leczenie zespółu Tourette'a

  • psychoterapia
  • farmakoterapia - neuroleptyki (haloperidol, pimozyd, tioridazyna), benzodiazepiny, klonidyna, diltiazem, werapamil. W celu porażenia strun głosowych i ograniczenia tików wokalnych stosuje się toksynę botulinową

Ważna informacja

Uwaga!Artykuły futuramed.pl i forum.futuramed.pl służą przede wszystkim edukacji i nie mogą być traktowane jako porada medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu. Zamieszczone informacje nie mogą być podstawą do przeprowadzenia samodiagnozy, leczenia, ani podejmowania jakichkolwiek działań związanych ze zdrowiem.

Polecamy