Zespół Aspergera

Zespół Aspergera jest zaburzeniem rozwoju z kręgu autyzmu. Dochodzi w nim do upośledzenia komunikacji z chorym, zarówno słownej jak i pozawerbalnej, osoba z zespołem Aspergera niechętnie akceptuje zmiany, brak jej giętkości myślenia, wykazuje nietypowe zainteresowania. Chorzy mają zwykle wybitna zdolność zapamiętywania, wykazują uzdolnienia w zakresie nauk ścisłych, zwłaszcza matematyki.

Zespół Aspergera może mieć różne nasilenie, w postaci łagodnej dziecko może być uważane jedynie za nieco ekscentryczne. Schorzenie to jest znacznie częstsze niż autyzm, ale rozpoznawane jest rzadko, objawy często umykają rodzicom i lekarzom. Choroba częściej dotyczy chłopców.

W domu zachowanie dzieci z zespołem Aspergera może wydawać się normalne, problemy uwidoczniają się zazwyczaj w przedszkolu- dziecko unika kontaktów, choć wyraża pewne zainteresowanie nimi, ma trudności z prowadzeniem rozmowy, wtrąca wypowiedzi nieadekwatne do tematu konwersacji, powtarza się, próbuje działać schematycznie w sytuacjach wymagających spontaniczności. Pojawiają się trudności w koncentracji, ataki złości, nadpobudliwość.

Osoby dotknięte zespołem Aspergera charakteryzuje dosłowność myślenia, tekst czytany czy słyszany rozumieją dosłownie, nie rozumieją żartów, figur retorycznych, np. przenośni, nieprawidłowo interpretują pojęcia abstrakcyjne. Regułę dosłowności stosują również w mówieniu. Mają problem z nawiązaniem przyjaźni i kontaktami interpersonalnymi, zwłaszcza z nowo poznanymi osobami, często danej sytuacji społecznej koncentrują się na detalu, nie zauważając jej całokształtu. Najbezpieczniej czują się w znanym sobie otoczeniu, postępując według znanego schematu (wręcz wymuszając na otoczeniu jego niezmienne stosowanie), wykonując znane zajęcia. Do dobrze znanych czynności wracają również, kiedy mają problem z podjęciem decyzji lub wykonaniem nowego zadania. Kłopoty z komunikacją i przyswajaniem nowych umiejętności budzą frustracje i są źródłem „złego" zachowania dziecka z zespołem Aspergera, może ono popadać w konflikty z rówieśnikami i nauczycielami. Frustrację budzi tez silna potrzeba doprowadzenia do końca raz rozpoczętego zadania. Chorzy z tym zespołem nie umieją przegrywać i przyjmować krytyki, uwielbiają wygrywać i potrzebują pochwał.

Dzieci dotknięte zespołem Aspergera nie wymagają zazwyczaj posyłania do szkoły specjalnej. W pierwszych latach nauki robi zazwyczaj szybkie postępy, gorzej radząc sobie z pisaniem. Czasem wykazują obsesyjne zainteresowanie jakimś elementem lekcji, co utrudnia jej prowadzenie.

Chorzy z zespołem Aspergera mają zwykle szansę na samodzielne funkcjonowanie w dorosłym życiu, zarówno w pracy zawodowej jak i w rodzinie. Cechuje ich pewna sztywność zachowań, zmienność nastrojów, skłonność do depresji.

Postępowanie z dzieckiem z zespołem Aspergera wymaga wiele cierpliwości i specyficznego podejścia. Konieczna jest edukacja rodziców i ich współpraca ze specjalistami i terapeutami, wówczas dziecko ma duże szanse na normalne dorosłe życie.

Ważna informacja

Uwaga!Artykuły futuramed.pl i forum.futuramed.pl służą przede wszystkim edukacji i nie mogą być traktowane jako porada medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu. Zamieszczone informacje nie mogą być podstawą do przeprowadzenia samodiagnozy, leczenia, ani podejmowania jakichkolwiek działań związanych ze zdrowiem.

Polecamy