Sarkoidoza

Definicja

Sarkoidoza to schorzenie o nieznanej etiologii (przyczynie), w którym głównie w zakresie płuc ale również i wielu innych narządów powstają ziarniniaki, będące wynikiem nagromadzenia komórek odpornościowych. Ich wzmożona aktywność jest reakcją na nieokreślony czynnik zewnętrzny ( podejrzewa się m.in. rolę wirusów). Nie wyklucza się udziału czynników genetycznych w rozwoju choroby. Sarkoidoza jest rozpoznawana głównie u osób dorosłych, młodych.

Objawy sarkoidozy

Sarkoidoza w dużej części przypadków przebiega bezobjawowo. Jeśli daje objawy, mogą to być:

  • kaszel, ból w klatce piersiowej o charakterze ucisku
  • duszność
  • bóle stawów i mięśni
  • powiększenie węzłów chłonnych, które są niebolesne i ruchome
  • powiększenie wątroby i śledziony (może dać bóle brzucha)
  • rumień guzowaty ( uniesione, owalne, sinawe zmiany, głównie na podudziach)
  • zaburzenia rytmu serca lub objawy niewydolności serca ( duszność narastająca w pozycji leżącej, obrzęki podudzi)
  • stany zapalne oka - zapalenie spojówek, zapalenie naczyniówki
  • porażenie nerwu twarzowego ( wygładzenie czoła, opadanie powiek, opadanie kąta ust)
  • powiększenie ślinianki przyusznej ( jedno lub obustronne)
  • osłabienie, zwyżki temperatury ciała

U większości chorych w ciągu 1-2 lat dochodzi do samoistnej remisji (ustąpienia) choroby, w pozostałych przypadkach ma ona przebieg przewlekły lub postępuje.

Rozpoznanie sarkoidozy

Przy podejrzeniu sarkoidozy pacjent powinien mieć wykonane:

  • podstawowe badania krwi- morfologię, badania biochemiczne
  • RTG klatki piersiowej - najczęściej uwidocznia powiększenie węzłów chłonnych wnęk obu płuc i zmiany w obrębie samych płuc
  • EKG
  • spirometrię
  • bronchoskopię z pobraniem fragmentu węzła chłonnego, oskrzela lub płuca ( biopsja)
  • próbę tuberkulinową- wynik ujemny
  • badanie okulistyczne

Leczenie sarkoidozy

U osób , u których stwierdzono powiększenie węzłów chłonnych wnęk płuc i śródpiersia bez innych nieprawidłowości  leczenie nie jest konieczne, muszą one natomiast być pod stałą obserwacją. Przy obecności zmian w samych płucach i ich narastaniu, a także przy zajęciu serca i układu nerwowego musi zostać wdrożone leczenie farmakologiczne.

Lekami pierwszego wyboru są glikokortykosteroidy (np. prednizon), stosowane przez co najmniej 12 miesięcy. W razie braku ich skuteczności podaje się leki immunosupresyjne (tłumiące reakcje układu odpornościowego - np. metotreksat, azatiopryna).

Kontrola

Przez pierwsze 2 lata od zachorowania co 3-6 miesięcy wykonuje się RTG klatki piersiowej i spirometrię. Później kontrole przeprowadzane są co rok przez co najmniej 3 lata od zakończenia leczenia.

Ważna informacja

Uwaga!Artykuły futuramed.pl i forum.futuramed.pl służą przede wszystkim edukacji i nie mogą być traktowane jako porada medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu. Zamieszczone informacje nie mogą być podstawą do przeprowadzenia samodiagnozy, leczenia, ani podejmowania jakichkolwiek działań związanych ze zdrowiem.

Polecamy