Stwardnienie rozsiane

Stwardnienie rozsiane (SM, sclerosis multiplex) jest chorobą ośrodkowego układu nerwowego. Polega na uszkodzeniu neuronów mózgu i/lub rdzenia kręgowego.

Patomechanizm

W normalnych warunkach nerwy (neurony) mózgu i rdzenia kręgowego pokryte są otoczką (mieliną). W  stwardnieniu rozsianym mielina zanika (demielinizacja) prowadząc do zaburzenia przewodzenia impulsów poprzez te neurony. Zaburzenie może przebiegać pod postacią zwolnienia, lub całkowitego zaprzestania przesyłania bodźców nerwowych przez uszkodzone neurony. 

Przyczyna pojawiania się stwardnienia rozsianego nie jest do końca poznana. Przyjmuje się, że jest to jedna z chorób autoimmunologicznych, czyli taka, w której organizm niszczy sam siebie (w tym przypadku mielinę). Z powodów nam nieznanych zaczyna traktować otoczkę mielinową, jak obcy organizm (czyli jak np. bakterię) uruchamiając swój układ odpornościowy przeciwko niej.

Objawy

Objawy stwardnienia rozsianego zależą od tego, które grupy neuronów zostaną uszkodzone.  Mogą pojawić się:

  • Zaburzenia koordynacji ruchowej, utrata równowagi
  • Zaburzenia widzenia, bóle oczu, oczopląs
  • Nietrzymanie moczu, nietrzymanie stolca
  • Mrowienia, parestezje (zaburzenia czucia)
  • Osłabienia mięśni
  • Bełkotliwa mowa

Choroba objawia się rzutami, w czasie których następuje nasilenie objawów. Pomiędzy rzutami chory może całkiem normalnie funkcjonować. Niestety często każdy kolejny rzut daje coraz bardziej nasilone objawy,  prowadząc po pewnym czasie do całkowitej utraty części funkcji życiowych. Czas przeżycia chorego zależy od postaci stwardnienia, w postaciach łagodnych czas ten jest podobny, jak u osoby zdrowej, z 1-2 atakami przez całe życie. W postaciach złośliwych stwardnienia złośliwego czas może skrócić się o kilka do kilkudziesięciu nawet lat.

Epidemiologia

Kobiety chorują na stwardnienie rozsiane dwukrotnie częściej niż mężczyźni (powód nie jest znany). Zachorowania pojawiają się najczęściej między 20-40 rokiem życia.  Częstość występowania szacuje się na 30 - 100 na 100 000 osób.

Badania

Podstawowym badaniem w przypadku stwardnienia rozsianego jest badanie MR (Rezonans magnetyczny), które pokazuje zaniki otoczek mielinowych. Do wykonania rezonansu lekarza może skłonić wywiad, w którym młoda osoba opisuje objawy zaburzeń widzenia czy nagle występujących problemów z poruszaniem się, czy siłą mięśniową.

Leczenie

Na chwilę obecną nie ma leczenia przyczynowego (czyli likwidującego przyczynę występowania choroby). W czasie występowania rzutów choroby stosuje się sterydy, leki miorelaksacyjne, fizykoterapię.  Stosuje się również leki immunosupresyjne (interferon).

Ważna informacja

Uwaga!Artykuły futuramed.pl i forum.futuramed.pl służą przede wszystkim edukacji i nie mogą być traktowane jako porada medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu. Zamieszczone informacje nie mogą być podstawą do przeprowadzenia samodiagnozy, leczenia, ani podejmowania jakichkolwiek działań związanych ze zdrowiem.

Polecamy