Klasterowy ból głowy Hortona

Występowanie

Klasterowy ból głowy pojawia się w populacji znacznie rzadziej niż migrena, cierpi na niego co tysięczna osoba. Dotyczy głównie mężczyzn, objawy pojawiają się zwykle w drugiej lub trzeciej dekadzie życia.

Patogeneza

Patomechanizm powstawania bardzo silnego samoistnego bólu głowy, zwanego klasterowym, jest nadal niejasny. Wiadomo, że dochodzi do zaburzeń w obrębie krążenia mózgowego, nie są dokładnie znane przyczyny tych nieprawidłowości.

Objawy

Klasterowy ból głowy jest najdotkliwszym rodzajem bólu głowy, nazywanym „ bólem głowy samobójców". Pojawia się w formie powtarzających się ataków ( klaster).

Do objawów choroby należą:

  • napady silnego bólu połowy głowy, trwające 15-180 minut, ból lokalizuje się głównie za gałką oczną i w okolicy czołowej, z promieniowaniem do zębów, żuchwy, nosa i policzka
  • początek napadu zwykle w czasie snu, także w czasie drzemki dziennej 
  • brak objawów zapowiadających atak bólu
  • w czasie bólu chory jest pobudzony, chodzi po pomieszczeniu, jeśli się położy, odczuwa nasilenie bólu
  • zaczerwienienie spojówek, łzawienie oka, wyciek z nosa
  • jednostronne pocenie i zaczerwienienie twarzy
  • zwężenie źrenicy i zmniejszenie szpary powiek po stronie bólu

Cały klaster, czyli seria ataków bólu, trwa zwykle do 3 do 6 tygodni. W tym czasie ataki mogą powtarzać się z częstością jeden na 2 dni ale i osiem w ciągu doby. Okresy bez objawów są różnie długie- do 6 miesięcy do kilku lat. Napady występują częściej na wiosnę i jesienią. Mogą być prowokowane przez alkohol, nikotynę ,niektóre pokarmy (czynniki wyzwalające napad działają tylko w czasie klasteru).

Diagnostyka

Podstawą rozpoznania jest wywiad przeprowadzony przez lekarza z chorym. Konieczne jest badanie przez neurologa, wykonanie podstawowych badań krwi, często również przeprowadzenie badania tomografii lub rezonansu magnetycznego mózgu.

Leczenie

Klasterowy ból głowy, mimo swojej uciążliwości, nie powoduje poważnych następstw dla zdrowia. Chory musi być poinformowany o czynnikach wyzwalających ataki i ich unikać.

W profilaktyce napadów stosuje się między innymi węglan litu, kwas walproinowy, blokery kanałów wapniowych ( werapamil, diltiazem), kortykosteroidy.

W czasie napadu trzeba działać szybko, wybiera się więc zazwyczaj postacie pozajelitowe leków, np. sumatriptan podawany podskórnie (wchłanianie leku z przewodu pokarmowego trwa znacznie dłużej), klaster można również przerywać podając duże dawki kortykosteroidów dożylnie. Można stosować preparaty zawierające ergotaminę, skrócić klaster może również wdychanie czystego tlenu.

Ważna informacja

Uwaga!Artykuły futuramed.pl i forum.futuramed.pl służą przede wszystkim edukacji i nie mogą być traktowane jako porada medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu. Zamieszczone informacje nie mogą być podstawą do przeprowadzenia samodiagnozy, leczenia, ani podejmowania jakichkolwiek działań związanych ze zdrowiem.

Polecamy